همزمان با هفته محیطزیست، جشنواره «حال خوب دریاچه ارومیه» از ۲۰ تا ۲۲ خرداد ۱۴۰۵ با هدف ارتقای فرهنگ حفاظت از محیطزیست، افزایش مشارکتهای اجتماعی و معرفی ظرفیتهای طبیعی منطقه در محل پل میانگذر شهید کلانتری برگزار شد.
این جشنواره با حمایت رضا رحمانی استاندار آذربایجانغربی و با حضور دکتر احمدرضا لاهیجانزاده، معاون محیط زیست دریایی و تالابهای سازمان حفاظت محیط زیست و مجری ملی طرح حفاظت از تالابهای ایران، حجت جباری مدیرکل حفاظت محیط زیست آذربایجان غربی و جمعی از مسئولان استانی، با هدف ترویج فرهنگ حفاظت از محیط زیست، افزایش مشارکت اجتماعی و معرفی ظرفیتهای طبیعی و گردشگری دریاچه ارومیه برگزار شد.
در این نمایشگاه افزایش آگاهی عمومی با اختصاص یک غرفه به انتشارات اطلاعرسانی و آگاهیافزایی طرح حفاظت از تالابهای ایران میسر گردید. همچنین، جامعه محلی روستاهای «دستجرد» و «تبت» در غرفهای مجزا، دستاوردهای خود را در حوزه تنوعبخشی به معیشتهای سازگار با منابع تالابی به نمایش گذاشته و عرضه کردند.
رضا رحمانی، استاندار آذربایجانغربی، در جریان بازدید از این نمایشگاه، با اشاره به نشانههای امیدوارکننده بازگشت حیات به دریاچه ارومیه، اظهار داشت: تداوم اقدامات احیایی، بهرهگیری از دانش نخبگان و از همه مهمتر، مشارکت فعالانه مردم، ارکان اصلی در تثبیت این روند هستند. وی شفافسازی نتایج اقدامات احیایی را از اولویتهای مهم مدیریتی برشمرد.
در همین راستا، حجت جباری و علیرضا سیدقریشی، معاون محیطزیست طبیعی استان، نیز بر لزوم همراهی تمامی ذینفعان در برنامههای مدیریت زیستبومی تأکید کرده و تحقق موفقیتهای آتی را در گرو انسجام اجتماعی و حفاظت مردمی دانستند.
در حاشیه این جشنواره، دکتر لاهیجانزاده با حضور در جزایر دریاچه ارومیه، وضعیت زیستی این منطقه را بهطور میدانی بررسی کرد. وی در بازدید از «جزیره تپه میانی»، روند زادآوری و جوجهآوری پرندگان آبزی و کنارآبزی را مورد پایش قرار داد و ضمن تأکید بر حفظ امنیت این زیستگاهها، خواستار پایش مستمر جمعیت گونههای شاخص شد.
همچنین، معاون محیطزیست دریایی و تالابها با بازدید از جزیره کبودان و بررسی شرایط هیدرولوژیک و شاخصهای زیستمحیطی، بر ضرورت صیانت از گونههای گیاهی و جانوری در جزایر، بهعنوان قلب تنوع زیستی دریاچه ارومیه تأکید کرد.
برگزاری این جشنواره گامی نمادین و عملی برای همافزایی میان سیاستگذاران دولتی، طرحهای بینالمللی و جوامع محلی است. پیوند میان اقدامات علمیِ متخصصان، ارائه الگوهای حفاظتی توسط طرحهای بینالمللی، برنامههای مدیریتی دولت و حمایت و مشارکتِ زیستمحیطی مردم، کلیدواژهی اصلی برای عبور از چالشهای پیشرو و تضمین پایداریِ حیات در این زیستبوم ارزشمند است.
