طرح حفاظت از تالاب‌های ایران از سال ۲۰۰۵ با تمرکز بر استقرار رویکرد زیست‌بومی در تالاب‌های دریاچه ارومیه، پریشان و شادگان فعالیت‌های خود را آغاز نمود. در ادامه هفت تالاب دیگر به فعالیت‌های طرح افزوده شد و تا سال 2014 عمده فعالیت‌های طرح در تغییر رویکرد مدیریتی و تدوین برنامه‌های مدیریت جامع تالاب‌ها بود. در فاز دوم (سالهای 2014 تا 2020)، تمرکز اصلی فعالیت‌های طرح بر اجرایی‌شدن برنامه‌های مدیریت جامع بود. اقدامات اولویت‌دار برنامه مدیریت جامع دریاچه ارومیه و تالاب‌های اقماری دریاچه که نیازمند هماهنگی‌های بین‌بخشی بود، در این فاز محور اصلی فعالیت‌های طرح را شامل می‌شد. فاز سوم (سالهای 2020 تا 2025) با هدف پایدارسازی اقدامات انجام شده و گسترش دستاوردهای طرح علاوه بر دریاچه ارومیه، در تالاب‌های بختگان و شادگان نیز جزء پایلوت‌های طرح قرار گرفت که مشابه فاز قبلی، محور اصلی اقدامات بر اجرایی شدن برنامه‌های مدیریت جامع و تمرکز بر فعالیت‌های کشاورزی پایدار و معیشت‌های سازگار با اکوسیستم‌های تالابی بود. بنا به ضرورت گسترش دستاوردها و پایدارسازی فعالیت‌ها، تمدید فاز سوم طرح از سال 2025  شروع شده و مقرر است بر نهادینه‌سازی حفاظت از منابع آبی تالاب‌ها، تقویت فعالیت‌های بین‌بخشی و استفاده از فناوری‌های نوین در پایش و حفاظت از تالاب‌ها تمرکز داشته باشد. در ادامه این فاز تالاب‌های انزلی، پریشان، شادگان و دریاچه ارومیه، پایلوت فعالیت‌های طرح به شمار می‌روند.