ايران با توجه به موقعیت جغرافیایی از لحاظ اقلیمی در منطقهای خشك و نيمه خشك جهان قرار گرفته و از حدود یک سوم بارندگي متوسط جهاني برخوردار است. در چنین شرایطی افزايش جمعيت و توسعه مستمر کاربریهای مختلف انسانی و پروژههای متعدد اقتصادی، کشاورزی و صنعتی باعث رشد نیاز آبی بخشهای مختلف شده است. براساس آمار و ارقام موجود، کل آب قابل تجدید ایران ساالنه حدود 130 میلیارد مترمکعب است که مصارف آبي فعلي به بیش از 85 میلیارد متر مكعب میرسد که مطابق پیشبینی های انجام شده تا سال 1400 به بالغ بر 104000 ميليون متر مكعب خواهد رسيد. اين رشد در بخش شرب 89 درصد،كشاورزي 24 درصد و صنعتي 6/259 درصد خواهد بود. بدین ترتیب با توجه به كمبود آب و همچنين توزيع نا مناسب مكاني و زماني بارش در كشور، در صورت ادامه روند کنونی اجراي طرحهاي توسعه منابع آب خصوصا ساخت سدها و سازههای آبی و انتقال بين حوضهاي آب اجتناب ناپذير خواهد بود.