حفاظت محیط‌زیستی مشارکتی رویکردی است که در آن حفاظت از منابع طبیعی و تنوع زیستی تنها بر عهده نهادهای دولتی نیست، بلکه با مشارکت فعال جوامع محلی، سازمان‌های مردم‌نهاد، بخش خصوصی، دانشگاه‌ها، پروژه‌های بین‌المللی و سایر ذی‌نفعان انجام می‌شود. این رویکرد بر این باور استوار است که حفاظت پایدار از محیط‌زیست زمانی محقق می‌شود که تصمیم‌گیری، برنامه‌ریزی و اجرای اقدامات حفاظتی با مشارکت افرادی صورت گیرد که به طور مستقیم با منابع طبیعی در ارتباط هستند و معیشت و زندگی آن‌ها به این منابع وابسته است. مشارکت، مسئولیت‌پذیری، اعتماد متقابل و بهره‌گیری از دانش بومی در کنار دانش علمی، از مهم‌ترین ارکان این شیوه محسوب می‌شوند و زمینه را برای دستیابی به نتایجی پایدار، عادلانه و مؤثر فراهم می‌کنند. تالاب‌ها از جمله مولدترین اکوسیستم‌های جهانی به شمار می‌روند. این اکوسیستم‌های آبی گهواره‌های تنوع زیستی و ذخیره‌گاه‌های دنیا می‌باشند که نقش مهمی در بقاء گونه‌های بیشمار جانوری و گیاهی وابسته به خود را ایفا می‌کنند. کارکردها، فواید و ارزش‌های متعدد تالاب‌ها آنها را به محیط‌های ویژه مبدل و لزوم حفاظت از این میراث طبیعی را بیش از پیش آشکار ساخته است. تالاب‌ها بستر بسیار مناسبی را برای تولید مثل، زمستان‌گذرانی و تغذیه تنوع بالایی از پرندگان تشکیل می‌دهند همچنین معیشت بسیاری از جوامع حاشیه تالاب‌ها به این اکوسیستم‌های ارزشمند وابسته است در همین راستا حفاظت از تنوع‌زیستی این اکوسیستم‌ها دارای اهمیت بالا است در سال‌های اخیر حفاظت مشارکتی از تنوع‌زیستی تالاب‌ها توانسته نقش مهمی در حفظ و احیاء تنوع‌زیستی تالاب‌ها ایفا نماید.